15-11-12

Fiets aan de haak, loopschoenen uit de kast.

Sportief ben ik altijd al geweest. In mijn kinderjaren reed ik uren lang rondjes op de boerderij van mijn grootvader met een oude versleten bmx. Toen ik op een dag tegen een geparkeerde aanhangwagen botste mocht ik niet meer rijden. In mijn pubertijd deed ik aan mountebike en nu ben ik aan een atletiekavontuur begonnen. Een korte inleiding die in het echt al goed is voor 23 jaar.

In mijn puberteit reed ik elke dag 120 kilometer met de koersfiets of mountebike. Meestal voor het plezier maar de laatste jaren waagde ik me af en toe aan een veldrit voor amateurs. De eerste keren werd ik gedubbeld maar na een jaar kon ik voor een ereplaats rijden. Toen ik mijn studies hervatte in 2009 hing ik de fiets aan de haak en heb ik een half jaar niets gedaan.

Ik leerde in het najaar van 2009 mijn vriendin kennen (bijna 3 jaar geleden) en via haar vader werd ik warm gemaakt voor het lopen. Ik sloot mij aan bij joggingclub Pegasus en was vertrokken voor een nieuw sportief avontuur. De eerste jaren moest ik gewoon volgen en soms lossen, het laatste jaar ben ik fel gegroeid. Ik heb mij in tussen aangesloten bij de Woestijnroutelopers, een nieuwe loopclub in Averbode en omstreken. Kort bij de deur en makkelijk dus. 

Hoe mijn lopen dag per dag verbeterde lees je in mijn volgend bericht. Ik weet dat ik nu iets gevonden heb dat ik, als ik het slim aanpak, nog heel lang kan doen. Van korte afstandsloper tot marathonfanaat, dat is wat er mij de volgende jàààààren staat te wachten Knipogen.

Björn 5.jpg

De commentaren zijn gesloten.