26-01-14

Geslaagd Crosscupdebuut te Hannut

Vandaag, 26 januari 2014, stond de 5e manche van de Lotto Crosscup op het programma. Hannut was het toneel van de strijd. Rond halfeen kwam ik aan te Hannut. Meteen voor ik het domein binnentrad, kwam ik de Svekke tegen. Mijn trouwste supporter naast mijn ouders en fotograaf van dienst (tevens clubgenoot). Merci Svekke en hopelijk snel terug mee het veld inKnipogen. Wat later kwam ik enkele mannen van Hulshout tegen: Sam Valgaeren en Tom De Smedt. Vriendelijke gasten en ik kom wel goed overeen met die mannen...miste wel Thomas Derboven en Gerry Verhaert. Beiden hadden andere plannen volgens de Sam. Ik begaf me na wat getetter zo snel mogelijk naar de inschrijvingstafel. De wachtrij van de korte cross was vrij lang...de mannen voor mij herkende ik van Grimbergen. Inderdaad...de al dan niet genaturaliseerde Afrikanen waren weer van de partij. Toen ik wat later ook de jongens zag waarvan ik de sprint nipt verloor in Grimbergen, door met gewone loopschoenen te lopen (spikes vergeten en ja dat heb ik al veel mogen aanhoren), was ik nog meer geprikkeld. Vandaag had ik mijn spikes bij en dus was ik uit op revanche Tong uitsteken...

LCChannuit-32.jpg

Het was koud te Hannut en ik verkende snel het rondje dat ik tweemaal moest afleggen. Ik twijfelde of ik de pinnen van 9mm zou vervangen door langere. Het parcours lag er vettig bij, hier en daar zakte de voet volledig weg. Het zou geen oerzware cross worden maar best pittig en ja noem het maar gewoon zwaar dan. Geregeld wat kleine steile opkantjes, een afdaling in gele zand waar de benen sneller gingen dan je zelf wilde en hopen geelwit zand. Na het verkenningsrondje liep ik nog wat verder op de atletiekpiste en na een totale opwarming van 25 minuten was ik klaar voor de strijd. Of toch niet?! Ploegmakker en G-atleet André Schepers kwam naar me toegesneld. "Steek maar 12mm, ik help wel" Riep André opgejaagd. Nog snel voor de start wisselde ik van 9mm naar 12mm, dat zou later een zeer slimme beslissing zijn. Enorm bedankt AndréLachen. De korte cross van de vrouwen was net binnen en de heren werden naar de start geroepen. De zenuwen kwamen stillaan op...

Hannut 2014 1.jpg

Paf! 75 deelnemers werden ingang geschoten op de korte cross van 3000m. Ploegmakker Wesley de Kerpel verdedigde er zijn leiderstrui. Ik was meteen goed weg. Traditiegetrouw is de spurt tot de eerste bocht heftig...snelheden van rond de 25km/h zijn dan heel gewoontjes. Na de bocht kiest ieder zijn tempo uit en krijgt de bolvorm van het peloton een meer langgerektere vorm. Een tiental meter voor mij zag ik Tom Desmedt lopen. Hij is toch enkele percenten beter dan mij en daaraan zag ik dat ik goed weg was, nu nog stand houden Tong uitsteken. We gingen een eerste keer richting atletiekpiste en ik schoof nog enkele plaatsjes op. Ik probeerde wel steeds achter iemand te lopen want de wind was fel opgekomen en koud en zo goed als altijd op de kop of in de flank. Langs de kant riepen Sven Janssens en Dirk Van Kerkhoven felle aanmoedigingen toe, doet altijd deugd Knipogen. Ik zat rond de 55e plaats van de 75 deelnemers. En toen ik achterom keek zag ik dat de jongens van Grimbergen, die me toen op het einde eraf liepen door mijn vergetenheid, 20m achter lagen. Ik moest goed bezig zijn, dacht ik bij mezelf. Het gat op Tom bleef eveneens 10m. Helling af, steile afdaing door het gele zand naar beneden en gelanceerd om de tweede ronde te beginnen. Net voor het ingaan van de tweede ronde viel in een zandafdaling een concurrent net voor me, ik kom hem nog net ontwijken...oef! "Opschuiven!!" Riep André Schepers luid toen ik de eerste keer terug langs de aankomstzone passeerde. Ik hield het tempo strak en richting voetbalveld schoof ik nog twee plaatsjes op. Na de eerste lus zag ik wel dat er een man of tien pal in mijn zog liep. Ik was dus kop aan het trekken met wind op de snuit. Ola pola...changement de tactique. Ik versnelde riching heuveltje zodat ik de loper voor mij had om me uit de wind te zetten richting finish toe. Dat lukte maar ook de rest ging gezwind mee...en daar waren ze dan: "de mannekes van Grimbergen". Voor de verduidelijking: niet de Afrikanen, maar wel mijn medeconcurenten. De Afrikanen zaten rond positie 20. In de laatste lijn richting aankomst hoorde ik Kimeli afroepen als winnaar voor De Kerpel. Wesley behoudt wel zijn leiderstrui. En bij mij, ja er werd fel geduwd en getrokken. De oorlog om de plaatsjes werd ingezet. Het ging er fel aan toen en ik perste gewoon alles uit het lijf voor de laatste 500m richting finish. De mannen van Grimbergen konden niet mee en de spurt ging tussen mij en een zestal Waalse collega's. Op karakter trok ik me de laatste strook nog in gang en de snelheid ging terug de hoogte in richting de 19km/h. "Alléééééééééééé Björn!" Schreeuwde André boven alles en iedereen uit. Ik ging gezwind over twee jongens heen en ik werd gezwind door een drietal voorbij gestoken. Ik had alles gegeven en was blij dat ik kon uitpuffen aan de aankomst. Het gat op Tom was iets groter geworden, maar niet heel veel. De jongens van Grimbergen heb ik niet gezien en dus had ik mijn slag thuis gehaald. Ik finishte als 59e van de 75 deelnemers op de korte cross 3000m (polar 2989m) in 11'13" oftewel 16,05km/h (3'44"/km)! Missie geslaagd dus en zeker en vast tevreden. Qua zwaarte kwam het in de buurt van Grimbergen, minder modder...maar dan weer meer zandbaktoestanden en techniek. Hoe dan ook groei ik week na week in het veldlopen...de progressie houdt dus aan. Hopelijk blijft dat zo en kan ik toewerken naar een goede en nog betere zomer dan vorig jaar. Aan de aankomst zag ik Sam Valgaeren weer. Hij eindigde op een knappe 5e plaats, ongelooflijk straf! Heel hard gelopen en zoals ik al zei Sam...waar gaat dit naartoe man Tong uitsteken

Hannut 2014 2.jpg

Was het tof?! Zeker en vast! De moeite? Uiteraard! De beste cross tot nog toe? Denk het wel, het enige wat me nog echt ontbreekt is de versnelling in de laatste 500m...een constante moordende versnelling. Wetende dat tussen mij en de 54e 3 seconden zit...er kan dus nog aan gewerkt worden. In de winter train ik minder op snelheid en dat is ook de reden denk ik. Het doel is en blijft de zomer, dit zijn iedeale snelheids- en krachttrainingen. Tijdens het uitlopen, vooral eer ik me naar de douches zou begeven, heb ik nog wat gesupporterd voor de de senior dames en heren en in het bijzonder mijn atletiekidool Abdelhadi El Hachimi. Twee jaar terug merkte ik hem op en ik was meteen fan. Een man waarvoor ik veel respect heb, ook naast het sportieve! Voor de rest wil ik al de supporters bedanken. In het bijzonder André om me te helpen etc en Sven voor de foto's. Het was een toffe namiddag. Gewoon top, zeker na het vuistje van El Hachimi toen ik hem feliciteerde met zijn prestatie. De laatste veldloop, en daarna sluit ik het winterprogramma dus af, is de korte cross in Rotselaar. Eigen organisatie, Crosscup en kampioenschap van Vlaanderen...extra voor geprikkeld dus. Hopelijk blijft het de volgende weken allemaal wat meezitten...

 

 

25-01-14

Voorbeschouwing Crosscupdebuut Hannut

"Daar is em, daar is em!" Na een jaar op non-actief heb ik besloten mijn blog terug te heropenen. Op een jaar tijd ben ik als persoon door allerlei omstandigheden enorm veranderd. Ik heb een aantal dingen in mijn leven helemaal omgegooid. Een jaar terug zou kritiek mij mentaal de grond in boren, in het heden kan het me nog weinig schelen. Een hardere Bjokkes, maar nog wel steeds met een glimlach op het gezicht Knipogen.

Oké, terug naar het sportieve dan maar. Na de korte cross van Grimbergen begon ik de kilometers terug wat omhoog te halen. Na een stevige trainingsweek van 76km en wat fitness, begon deze week minder ideaal. Sinds eind vorige week woont mijn grootmoeder terug bij ons in en nu waarschijnlijk voor goed. Ze was eind vorige week gevallen en hield daar een serieuze hoofdwonde en drie gebroken ribben aan over. Neem daarbij nog eens een toenemende dementie en dan lijkt het logisch dat we vanaf nu voor goed voor haar zorgen. Elke nacht vijf keer opstaan om ze uit haar bed te helpen om naar wc te gaan...als het al niet te laat is. Twee nachten weinig geslapen en dus hield ik begin van de week gewoon rust. Zondagnacht schoot er dan nog iets in mijn rug met haar uit haar bed te helpen Onbeslist. De rest van de week moesten mijn ouders de "nachtwacht" maar overnemen. Zo kon ik dankzij de oordopjes mijn slaap inhalen en vanaf woensdag terug trainen, wat meer op snelheid. Maar die rug speelde nog opRoepen. Woensdag na 2km te hebben ingelopen, knakte er iets in mijn rug. Het deed even serieus pijn, maar daarna was het gevoel zalig...ik had het net zoals een dik jaar terug het eruit gelopen (zoals mijn grootvader het altijd deed). Na nog enkele kilometers inlopen kon ik mijn interval zonder problemen afwerken. De dagen erna was het gevoel in de rug terug oké en kon er normaal getraind worden. Uit tijdgebrek heb ik de laatste twee maanden zo goed als op mezelf getraind...hopelijk kan ik snel wat tijd vrij maken om met de club te gaan trainen!!! Na vier veldlopen en de stratenloopklassieker in Leuven staat morgen de korte cross van Hannut op het winterprogramma. Ben ik klaar voor mijn Lotto Crosscupdebuut Onbeslist?!

korte cross Grimbergen.jpg

Het loslopen ging vandaag toch al zeer goed. Een achttal kilometer rustig losgelopen. Af en toe moest ik me wat inhouden om toch niet te snel te gaan. Halfweg kwam ik een "oude" bekende tegen. Een 74-jarige man die ik elke training tegen kom en altijd hetzelfde vraagt: "Is het al tien uur?" Vandaag vroeg hij niks, het is te zeggen...ik was hem voor. "Het is al bijna elf uur." Zei ik wat spottend naar hem toe. Er verscheen een lach op zijn gezicht. In tegenstelling tot andere keren wandelde hij nu. Toen ik een tiental meter van hem wegliep, riep hij plots. Ik voelde aan dat de man nood had aan een goede babbel. Ik keerde terug en liep een stukje mee tot bij zijn thuis. Nuja lopen...ik paste mijn tempo aan dat van hem...een 8km/h. Maakt ook niet uit, vindt het al knap dat hij elke dag een uurtje gaat joggen of wandelen. Hij vroeg of ik veel liep en waar ik woonde. Toen ik mijn afkomst vertelde en wat ik zo allemaal liep, begon de man open te bloeien. Tot mijn verbazing woonde de man in Okselaar...paar huizen voorbij Sylvain Beckx, zo goed als schuin tegenover "Louis Clip" zoals wij hem vroeger noemde. Hij begon te vertellen van vroeger. "Volgend jaar word ik 75." Zei hij fier! "En dan loop ik welgeteld 50 jaar!" Ik heb de man beloofd volgend jaar een doos pralines cadeau te doen voor zijn jubileum Knipogen. Toen ik zei dat ik morgen naar Hannut zou gaan voor de korte cross, begon hij nog sneller te lopen Tong uitsteken. "Daar heb ik twaalf keer deelgenomen en één keer was ik zelfs 8e."Er was nu geen woord meer tussen te krijgen. "Er was zelfs een editie waarbij ik mij langs de gespannen linten moest recht houden en verder hijsen, we zakten zeker 20cm in de modder". Hij vertelde me dat hij tot enkele jaren terug was aangesloten bij Looise AV. Toen ik zei dat ik mannen zoals François Cuypers (4x400m in 3'20" en 4x800m in 7'47" in 1979, zelf een zeer goed 200m loper) , Luc Pittevils (tot vorig jaar nog bij de beste van België bij de 60+ in het veld) en William Van Dijck (moet ik u niet voorstellen) persoonlijk kende, begonnen zijn oogjes terug te blinken. De man werd meteen 30 jaar jonger. "Met die jongens trainde ik vroeger". "Ikzelf moest geregeld hazen voor Betty Vansteenbroeck (In de jaren tachtig en negentig een zeer goede 800m tot 3000m loopster)." Hij vroeg zich af hoe ik die mannen kende. Simpel. Ik woonde zelf tot mijn twaalf jaar in Testelt en de meeste van de vernoemde lopers woonde daar ook. De moeder van François, Irma, breide voor mij altijd pullovers. Toen ikzelf begon te lopen, kreeg ik van die mannen altijd tips. Nu nog altijd overladen ze mij met tips en komen ze geregeld een keertje langs om te polsen hoe het lopen gaat. Sommige van hun lopen zelfs nog steeds... Toen we aan zijn huis kwamen namen we afscheid van elkaar. Ik moest nog een dikke twee kilometer tot thuis lopen. Het enige waar ik spijt van had, was dat ik zijn naam was vergeten te vragen...maar dat zal mijn grootvader wel weten.

download.jpg

Opmerkelijk was dat ik onderweg veel "succeswensen" kreeg van de dorpelingen van Okselaar en Averbode. Vele van hun volgen mijn loopprestaties hoewel ze zelf nooit gelopen hebben. Elke keer ik ze tegenkom stellen ze vragen of krijg ik te horen: "Goed gelopen, ge stond in de gazet" (sportuitslagen). De laatste maanden zagen ze met niet meer staan en dan zijn ze ongerust. Vele van hun komen wekelijks langs om te polsen. Het doet me plezier dat een amateurloper zoals ik zoveel steun krijgt, doet me wel iets. Ze vinden het raar dat ik op de weg makkelijk tussen de tien eerste loop en soms zelfs podium, en in het veld bij de laatste vijf loop. Eigenlijk is dat heel simpel. Bij de seniors heren en soms ook bij de masters, zie je 2/3 van de deelnemers nauwelijks op de weg. Het zijn pistiers, veldlopers,... Als ik dan zie dat de regionale mannen die geregeld een stratenloop winnen in de tweede helft van de uitslag lopen en soms zelfs bij de laatste tien, dan is het voor mij logisch dat ikzelf die anders één tot twee minuten na hen aankom op de weg, bij de laatste vijf loop. Maar vergis u niet, voor vierde of vijfde laatste te zijn op een korte cross moet je 16-17km/h lopen...afhankelijk van de zwaarte van het parcours. Op de lange crossen ligt dat rond de 15-16km/h. Ik spreek dan van de seniors mannen...bij de masters is er meer niveauverschil...maar de vijftien eerste daar zijn wel vijftien mannen die een stratenloop kunnen winnen Knipogen

hannuit800.jpg

Morgen D-day! Het is te zeggen. Sinds vorige winter train ik gewoon in de wintermaanden, kilometers malen. De twee jaren daarvoor lag ik zelfs 2-3 maanden volledig stil. Ben eigenlijk pas van vorig jaar echt beginnen trainen. Nu had ik me voorgenomen om eveneens zoals vorig winter bezig te blijven, maar nu een veldloop of zes + Leuven te doen. Ondertussen zijn Leuven en al vier crossen achter de rug. Drie korte crossen en één lange. Allemaal wat meer "regionale crossen". Toch kwam ik telkens jongens als Ali Hamdi, Wesley De Kerpel, Sam Valgaeren,... tegen. In Grimbergen was de top acht zelfs "Afrikaans" al dan niet genaturaliseerd getint. Ik weet niet waar ik me morgen kan aan verwachten, waarschijnlijk nog meer goede lopers aangezien het de vijfde manche van de Crosscup is. Wesley De Kerpel (clubgenoot) verdedigt er zijn leiderstrui op de korte cross. Voor mij is het doel simpel...net zoals vorige veldlopen gewoon mijn best doen met de bedoeling er sterker van te worden richting zomer toe. De veldlopen zijn niet echt een doel...dat blijft in de zomer. Dit jaar heb ik me voorgenomen wat minder stratenlopen te doen en mijn tijden te verbeteren + me toe te leggen op de 800m. Daarom zijn korte crosskes wel ideaal denk ik. Morgen nog Hannut en 16 februari Rotselaar, deze is georganisserd door mijn club (ROBA) en is tevens een Crosscupmanche + KVV...extra voor geprikkeld dus. Daarna komt het zomerseizoen eraan en bereid ik me daarop voor. Als ik morgen zonder kleerscheuren aankom en op mijn niveau kan finishen dan is dat voldoende. De vorige korte crossen werden afgewerkt tegen 3'40" en 3'45"/km...afhankelijk van de zwaarte. Aangezien ik verwacht dat Hannut een zware omloop gaat zijn, ben ik daar morgen zeker tevreden mee...zolang ik maar niet laatste ben. Ik heb best wel wat zenuwen en misschien zelfs onnodig?! We zien wel wat het morgen wordt...bij leven en welzijn lees je hier morgen het wedstrijdverslag van mijn Lotto Crosscupdebuut op de korte cross te Hannut...

 

19-03-13

Cowboy Bjokkes

Na de ellende van gisternavond en een vrij slapeloze nacht, heb ik deze voormiddag, dinsdag 19 maart 2013, toch mijn loopschoenen aangetrokken voor een intensieve duurloop. Het getreiter richting onze club is al enkele maanden bezig en na drie feiten was dit voor mij de druppel, heb harde acties ondernomen en de koppen zullen snel rollen Knipogen.

lucky_luke.jpg

Al enkele maanden wordt onze club gevisseerd en gekoeieneerd langs alle kanten. De goede werking en vooral het plezier binnen de club wekt enige jaloezie op. De mensen hierachter proberen zoveel mogelijk te weten te komen over de trainingen en dergelijke, om ze dan vervolgens te gebruiken tegen ons. Jongens, we zijn bezig met lopen als hobby, puur amateurisme. Je steekt er bovendien meer geld in dan dat je ermee kan verdienen! Maar de sociale kant van de mensen tegenwoordig is laag...heb het al vermeld...de opkomende technologie is in mijn ogen een grote oorzaak! Geen face to face-gesprekken meer maar chat! Omdat ik na drie van deze feiten het echt beu was , heb ik maatregelen ondernomen. Ik ben deze ochtend met al de gegevens die ik had, want de zogezegde Marleen Renders is op ICT-gebied een dombo, naar de politie getrokken. Ik heb dan ook maar meteen al de feiten opgenoemd omdat de personen hierachter waarschijnlijk steeds dezelfde zijn. Mensen uit uw eigen omgeving straf hé Knipogen. Verder is de man van Marleen Renders op de hoogte gebracht en deze was razend, ook hij legt klacht neer! In ieder geval hoop ik dat het negatievisme tegen onze ploeg ophoudt en dat iedereen zijn hobby kan beoefenen zoals hij/zij dat wil. Als mensen al uw vrije tijd willen afnemen vind ik dat erg...nogmaals het is een hobby eh dus waarom? Ik hoop dat de mensen gestrafd worden en we eindelijk zonder maanden van tegenkantingen kunnen voortgaan met de club. Trouwens, onze club lijdt hiet niet onder hoor...sterker nog...onze band wordt hechter, we trainen harder en worden enkel maar beter haha Tong uitsteken. Ik trok dus deze ochtend gewapend met "mes en revolver" op pad. Ik besloot de TOITOI-route af te werken voor mijn intensieve duurloop. Ik voelde mij een echte cowboy maar dan zonder paard Tong uitsteken. Na enkele kilometers kwam ik de coach , Liesbeth en Dominique al tegen...hun training zat er al op. Het was trouwens grijs en regenachtig, bah!  In de Luiksedreef hoorde ik plots een fel gekreun...een koppel dat?! Nee plots zag ik een groene buschauffeur op me afstormen Tong uitsteken. Clubmakker Gerry was een intervaltraining aan het afwerken en maakte expres een kreunend geluid bij mijn doortocht, foei Tong uitsteken! Na enkele inloopkilometers volgde er een lange gezapige versnelling, hierbij wordt er gelopen op een bepaalde hartslag...met twee vingers in de neus en alweer een verbetering tov de vorige weken! Na de nodige recup volgde er een kortere intensieve versnelling...opnieuw op een bepaalde hartslag. Alweer met twee vingers in de neus en een satus quo tov vorige weken. Tijdens deze laatste versnelling kreeg ik zeer veel hemelwater over me heen Tong uitsteken. Daarna nog wat uitgelopen en de training zat erop. Een goed gevoel en alweer een lichte verbtering, daar doen we het voor. Ik heb mij geamusseerd tijdens de training Knipogen.

tvtennis.jpg

Een intensieve duurloop goed voor 14km in 1h16' en een gemiddelde hartslag van 141. Goede training! Verder heb ik besloten dat dit het laatste blogbericht was. Na een drietal maand van schrijven over mijn loopavonturen houdt het hier op. Ik deed het lopen en schrijven voor het plezier en als ontspanning. Maar aangezien de omstandigheden is het beter dat ik ermee stop. Lopen blijft ontspanning en schrijven zal ik ook blijven doen...moet trouwens flink doorwerken aan mijn boek!!! Ik steek nog enkel werk in het schrijven van wedstrijdverslagen voor de club die je kan volgen op www.woestijnroutelopers.skynetblogs.be . Jammer dat een stelletje idioten beslissen over uw eigen leven...hierbij het einde van mijn blog Knipogen.

6a00d8341d4dc653ef010536a7be88970b-500wi.jpg

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende